T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/5036
Karar No: 2024/9246
Karar Tarihi: 23.09.2024
5. Ceza Dairesi 2023/5036 E. , 2024/9246 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/521 Esas, 2022/666 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/184 Esas, 2019/655 sayılı Kararı ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine hükmedilmiştir.
2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarihli ve 2020/521 Esas, 2022/666 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın, idari davayı katılan ile görüştükten 15 ay sonra açtığına, katılana davaya ilişkin yanıltıcı bilgiler verdiğine, cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılmasına dair kararda ve kovuşturma izninde yer verilen; sanığın, katılanın araştırma görevlisi olarak çalıştığı Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesinden ilişiğinin kesilmesi ve maaşının ödenmemesi nedeniyle eğitim ve öğrenim hakkının engellendiğinden bahisle sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunması yönündeki müvekkilinin talimatına rağmen gereğine tevessül etmediği gibi bu husustaki başvurusunun neticesini beklediğini söyleyerek katılanı oyaladığına ilişkin isnat yönünden hüküm kurulmamış ise de bu hususta mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.09.2024 tarihinde karar verildi.