T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2837
Karar No: 2025/4280
Karar Tarihi: 26.05.2025
1. Ceza Dairesi 2024/2837 E. , 2025/4280 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/249 E., 2024/42 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/21 Esas, 2020/263 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/1613 Esas, 2021/88 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/8908 Esas, 2022/100 Karar sayılı ilâmı ile sanığın cezai ehliyetine ilişkin olarak Adli Tıp üst kurulundan rapor alınmasına dair eksik inceleme gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2022/249 Esas, 2024/42 Karar sayılı kararı ile; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğine ve eksik incelemeye ilişkindir.
2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dairemizin 11.01.2022 tarihli ve 2021/8908 Esas, 2022/100 Karar sayılı ilamı ile "Sanığın suç tarihi itibariyle organik olmayan psikoz hastalığı nedeniyle cezai sorumluluğunun bulunmadığının belirtildiği 03.02.2020 tarihli İstanbul .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporu ile işlenen suça karşı cezai sorumluluğunun olduğunun belirtildiği 17.06.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin gerekmesi" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği ancak Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen Adli Tıp Kurulu Gözlem İhtisas Dairesinden alınan raporla yetinilmek suretiyle hüküm kurulduğu ve bu itibarla bozma ilamının yerine getirilmediği anlaşıldığından bu husus hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2022/249 Esas, 2024/42 Karar sayılı kararının eksik inceleme yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.05.2025 tarihinde karar verildi.