T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2011/13548
Karar No: 2012/3894
Karar Tarihi: 05.03.2012
6. Ceza Dairesi 2011/13548 E. , 2012/3894 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, özgürlüğü kısıtlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında tekerrür uygulamasında adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırı olan Zonguldak 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 8.3.2007 gün 2006/49 esas ve 2007/89 karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan hükmedilen 2 yıl hapis cezasının dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 5.5.2009 gün ve 2008/141 esas ve 2009/310 karar sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu,kasten yaralama suçundan hükmedilen 2.000 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gibi bu suçların içinde en ağırının görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,
2- Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...,...,... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına’’ cümlelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından sanık ... hakkındaki 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak,yerlerine “5237 sayılı TCY’nın 58/6-7.maddesi gereğince,sanık hakkında hükmolunan cezanın, Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 5.5.2009 gün, 2008/141 esas ve 2009/310 karar sayılı ilamı uyarınca ve bu ilamdaki görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle ,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.