T.C. Yargıtay
7. Ceza Dairesi
7. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/20164
Karar No: 2024/1203
Karar Tarihi: 12.02.2024
7. Ceza Dairesi 2023/20164 E. , 2024/1203 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYILARI : 2020/1281 E., 2021/1045 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2023/2284 Esas, 2023/8365 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2023 tarihli ve 7- 2022/64942 Bozma Üzerine sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyeti yönünden verilen kararın Tarım ve Orman Bakanlığı vekili tarafından re'sen göze alınacak nedenlerle temyiz edildiğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.06.2012 tarihli ve 978–250 sayılı kararı ve birçok kararında davayı düşüren hâllerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi
halinde yerel mahkeme ya da Yargıtay tarafından re'sen zamanaşımı kuralının uygulanarak kamu davasının düşmesine karar verileceğinin belirtildiğine, somut olay incelendiğinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan, İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli, 2020/1281 Esas ve 2021/1045 Karar sayılı kararına ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli, 2023/2284 Esas ve 2023/8365 Karar sayılı kararının kaldırılarak, sanık hakkındaki davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesi" talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2020/1281 Esas, 2021/1045 Karar sayılı kararına yönelik temyiz başvurusunda bulunan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin 04.03.2022 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinin, vekâlet ücretinin Tarım ve Orman Bakanlığı lehine hükmedilmesine ilişkin olduğu, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunulmadığı, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin anılan temyiz dilekçesinin "Netice ve Talep" kısmında belirttiği "re'sen göze alınacak nedenlerle" ifadesinin, aynı dilekçede açıklanan vekâlet ücretinin Tarım ve Orman Bakanlığı lehine hükmedilmesine ilişkin temyiz sebepleri dışında, ancak yine yüksek Yargıtay Ceza Dairesi tarafından vekâlet ücreti ile ilgili re'sen belirlenecek bozma sebeplerine ilişkin olduğu, nitekim temyiz dilekçesinin "Netice ve Talep" kısmında da açıkça "müvekkil kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilerek kararın düzeltilerek onanması" hususunun talep edildiği, bu nedenle de İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2020/1281 Esas, 2021/1045 Karar sayılı kararının, Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2023/2284 Esas, 2023/8365 Karar sayılı kararı ile münhasıran vekâlet ücretine ilişkin inceleme yapılarak düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2023/2284 Esas, 2023/8365 Karar sayılı ilâmında hukuka aykırılık görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2023/2284 Esas, 2023/8365 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.02.2024 tarihinde karar verildi.