T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2675
Karar No: 2025/1295
Karar Tarihi: 03.02.2025
5. Ceza Dairesi 2024/2675 E. , 2025/1295 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1614 Esas, 2023/1628 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Tebliğnamede ismine yer verilen sanık ... hakkında bir temyiz olmadığı anlaşılmıştır.
Sanığın dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/287 Esas, 2022/60 sayılı Kararı ile sanık hakkında, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2, 43/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli ve 2022/1614 Esas, 2023/1628 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu hükümlerinin uygulanmamasına dair eleştiri ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Katılanın yargılandığı İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/146 Esas, 2018/154 sayılı Kararın kendisine tebliğ edilmediğine, söz konusu hükmün ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına ilişkin olması nedeniyle kanun gereği istinaf ve temyiz aşamalarından geçtiğine, Kahramanmaraş İdare Mahkemesinin 2017/1432 Esas, 2018/520 sayılı Kararına karşı katılanın bilgisi dahilinde yasa yoluna başvurmadığına, katılanın hak kaybına uğramadığına ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.02.2025 tarihinde karar verildi.