T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/3562
Karar No: 2025/2434
Karar Tarihi: 25.03.2025
1. Ceza Dairesi 2024/3562 E. , 2025/2434 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/463 E., 2023/1216 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.02.2019 tarihli ve 2019/324 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2021/2842 Esas, 2021/7173 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, bozma kararı üzerine Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.04.2023 tarihli ve 2022/15121 Esas, 2023/2041 Karar sayılı kararıyla özetle; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanığın en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin uygulama hatası yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli ve 2023/463 Esas, 2023/1216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdurun şikayetçi olmamasının sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Mahkemece haksız tahrik hükümleri değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeyle haksız tahrik koşullarının oluşmadığına karar verildiği, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli ve 2023/463 Esas, 2023/1216 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2025 tarihinde karar verildi.