T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/747
Karar No: 2025/5526
Karar Tarihi: 17.04.2025
5. Ceza Dairesi 2025/747 E. , 2025/5526 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1697 Esas, 2024/1944 Karar
SUÇ : Zincirleme basit zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2022/97 Esas, 2024/210 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına, 63. maddesi uyarınca şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilmiş sürelerin cezasından mahsup edilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 100. maddesi gereğince hükümle beraber tutuklanmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/1697 Esas, 2024/1944 sayılı Kararı ile istinaf istemlerinin düzeltilerek esastan reddine ve tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın açığa alınması sırasında sorumlu bulunduğu kasanın sayımı yapılması gerekirken yapılmadığı, zimmet miktarının yüksekliği nazara alındığında sanığın eyleminin Sayıştay ve belediye denetim komisyonu tarafından önceki yıllarda tespit edilmiş olması ile kovuşturma aşamasında yeninden bilirkişi raporu alınmayıp soruşturma aşamasında alınan ve katılan belediyenin isnatlarını dayanak alan bilirkişi raporunun hükme esas alınmaması ve sanığın tutuksuz yargılanması gerektiği sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.
Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanırken artırımın üst sınırdan yapılması gerektiğine ve yapılan takdiri indirimin yersiz olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.09.2012 tarihli ve 2012/1-941 Esas, 2012/1780 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, temyiz aşamasında geçen sürenin, 5271 sayılı Kanun'un 102. maddesinde yazılı azami tutukluluk süresinin hesabında dikkate alınmayacağı, anılan maddede öngörülen tutuklama sürelerindeki sınırların da aşılmadığı anlaşılmış olup, sürdürülen tutuklama tedbirinin orantılı bulunması ve tutuklama tarihine göre sanık müdafiinin tahliye talebinin oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.04.2025 tarihinde karar verildi.