T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/812
Karar No: 2025/4105
Karar Tarihi: 21.05.2025
1. Ceza Dairesi 2024/812 E. , 2025/4105 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1286 E., 2023/1320 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/281 Esas, 2022/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.10.2023 tarihli ve 2022/1286 Esas, 2023/1320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve derecesi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt sınırdan makul oranda uzaklaşmak suretiyle ceza belirlenmesi gerekirken alt sınıra yakın olarak 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe istinaf bulunmadığından eleştirilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik oranına ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, Adli Tıp Kurumu raporuna göre, büyük damar yaralanmasına neden olan batına nafiz yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, olay yerindekilerin araya girmesi ile katılanın kaçtığı, sonrasında katılanın hastaneye kaldırılıp müdahale edilmesiyle kurtarıldığı, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe şiddeti, darbenin mağdurun hayati bölgesine isabet ettiği ve engel hal durumu da olduğu dikkate alındığında ortaya çıkan kast öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.10.2023 tarihli ve 2022/1286 Esas, 2023/1320 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.05.2025 tarihinde karar verildi.