T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/9045
Karar No: 2025/1979
Karar Tarihi: 12.03.2025
1. Ceza Dairesi 2023/9045 E. , 2025/1979 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1574 E., 2023/1582 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/69 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1574 Esas, 2023/1582 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar Barış, Ramazan ve Döne vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, eylemin taksirle öldürme veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu olduğundan bahisle suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın aşamalarda ceza sorumluluğu bulunmadığına dair bir beyanı olmadığı gibi sanık müdafiinin de bu yönde bir iddiası ve temyiz istemi bulunmadığı, yine sanığın ceza sorumluluğuna ilişkin somut tıbbi bilgi ve belge de sunulmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında rapor alınması gerektiği yönündeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
2. Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet ilamı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, taksirle öldürme koşullarının oluşmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan tabanca, isabet yeri, hedef alınan bölge nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1574 Esas, 2023/1582 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.03.2025 tarihinde karar verildi.