T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/12387
Karar No: 2024/2474
Karar Tarihi: 18.03.2024
8. Ceza Dairesi 2024/12387 E. , 2024/2474 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
KARAR TARİHİ : 01.04.2022 - 13.04.2022 (Ek.K.T)
KARAR SAYISI : 2022/152 E., 2022/446 K.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.04.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/446 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2016 tarihli ve 2020/111 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 5271 sayılı kanunun 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
B. Sanığın 18.01.2019 tarihli eylemine ilişkin Genç 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2020 tarih, 2019/88 Esas, 2020/72 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2020 tarih, 2020/210 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
C. Kararın sanık tarafından istinaf edilmesi ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
D.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/446 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, savunma ve iddialarının araştırılmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/446 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.