T.C. Yargıtay
13. Ceza Dairesi
13. Ceza Dairesi
Esas No: 2014/7613
Karar No: 2014/11457
Karar Tarihi: 27.03.2014
13. Ceza Dairesi 2014/7613 E. , 2014/11457 K.
Tebliğname No : KYB - 2014/3761
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık E.. U..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2012 tarihli ve 2012/295 esas, 2012/1224 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.12.2013 gün ve 2013/19524/78686 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 gün ve 2014/3761 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi:
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 23.08.2006 tarihi olduğu, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2012 tarihli ve 2006/246 esas, 2007/527 sayılı kararının kesinleşme tarihinin ise 11.09.2007 olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıklardan E.. U.. hakkında, Pazaryeri Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2002'de verilip, kesinleşen ve 10.02.2006 tarihinde de infaz edilen 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyeti dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken, ikinci kez yargılanıp, mükerrir olarak mahkumiyet kararı verilen suçun tarihi olan 23.08.2006'dan sonra, yani 11.09.2007'de kesinleştiği için tekerrüre esas alınması mümkün bulunmayan Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/246 esas ve 2007/527 karar sayılı ilamında yer alan cezalardan 5 ay hapis cezası (en ağır olanı) esas alınmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmıştır.
Y.C.G.K.'nın istikrar bulmuş (örneğin; YCGK'nın 22.01.2013 günlü, 2012/1431 esas ve 2013/18 sayılı kararında olduğu gibi) içtihatları uyarınca; tekerrüre esas alınacak ilamın kararda gösterilmesine gerek olmadığı gibi, daha ağır ceza içeren ilam yerine daha az ceza içeren ya da tekerrüre hiç esas alınamıyacak bir başka ilam tekerrüre esas alınmış ise ve aleyhe temyiz de yoksa, koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından kazanılmış hakkın söz konusu olduğu açıkça belirtilmiştir.
Açıklanan nedenlerle;
Kanunyararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2012 günlü, 2012/295-1224 esas ve karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi hükmü uyarınca kararın; sanık Erhan
Uzun hakkında TEKERRÜR HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA İLİŞKİN 3. SAYFASINDAKİ BÖLÜMÜN HÜKÜMDEN ÇIKARTILMASINA, yerine “Sanığın cezasının TCK'nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, koşullu salıverme süresine eklenecek süre yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/246 esas ve 2007/527 karar sayılı ilamında yer alan cezalardan en ağırı olan 5 ay hapis cezasının dikkate alınmasına,” BÖLÜMÜNÜN HÜKME EKLENMESİNE, HÜKÜMDEKİ DİĞER HUSUSLARIN AYNEN MUHAFAZASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.