T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/9052
Karar No: 2025/2834
Karar Tarihi: 18.02.2025
2. Ceza Dairesi 2022/9052 E. , 2025/2834 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/201 E., 2021/114 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Osmaniye Çocuk Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Suça sürüklenen çocuk hakkında Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/649 Esas, 2015/781 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçunda doğrudan 1.500,00 TL adlî para cezasına, hırsızlık suçundan ise 2.240,00 TL adlî para cezasına karar verildiği, kararların suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2017/1675 Esas, 2018/9418 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği belirtilerek hükmün temyizinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine, hırsızlık suçu yönünden ise hükmün bozulmasına karar verildiği, bunun üzerine kanun yararına bozma yoluna başvurulması ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/2784 Esas, 2019/13883 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan hükmün bozulmasına karar verildiği, mala zarar verme suçu bakımından bozma üzerine Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 2020/60 Esas sayılı dosyası ile "Mahkememizce verilen 15.12.2015 tarihli ve 2015/649 Esas, 2015/781 Karar sayılı karar suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/2784 Esas, 2019/13883 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş olmakla dosya yeniden ele alındı" şeklinde tensip zaptı düzenlenerek, devamında yapılan duruşma sonrasında görevsizlik kararı verildiği ve görevsizlik kararı sonrası Osmaniye Çocuk Mahkemesince 2020/201 Esas sayılı dosya üzerinden yargılamaya devam edildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede ise Osmaniye Çocuk Mahkemesinin 03.09.2019 tarihli ve 2019/342 Esas, 2019/138 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarihli ve 2020/1292 Esas, 2020/2123 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına karar verilerek kesinleştiği hâlde incelememize konu dosyada Osmaniye Çocuk Mahkemesinin 2020/201 Esas sayılı dosyada yapılan yargılama sırasında ise yalnızca mala zarar verme suçu bakımında hüküm kurması gerekirken Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/2784 Esas, 2019/13883 Karar sayılı kararı ile birlikte Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2017/1675 Esas, 2018/9418 Karar sayılı kararına da uyulmasına karar verilip yargılamaya devam edilerek karışıklığa yol açacak şekilde mala zarar verme suçundan esasa kaydedilip görevsizlik kararı ile gelen dosya üzerinden hırsızlık suçundan mükerrer olarak yeniden kurulan 08.04.2021 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.