8. Ceza Dairesi 2026/4477 E. , 2026/10088 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/1799 E. 2026/48 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Eskişehir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/2185 Esas, 2025/158 Karar sayılı kararının sanıklar müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.09.2025 tarihli 2025/3326 Esas, 2025/6678 Karar sayılı kararı ile "... daha önce de belirtilen hükümlerdeki çelişki giderilmeyerek önce sanıklar hakkında netice ceza miktarı nazara alındığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddelerinin beşinci fıkrasının uygulanmasına kanunen yer olmadığına belirtildiği daha sonraki paragrafta ise yukarıdaki gerekçe ile çelişir şekilde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilmesi suretiyle kararda çelişkiye neden olunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2026 tarihli ve 2025/1799 Esas, 2026/48 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-a-b, 29/1, 62, 53.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanıklar Müdafinin Temyiz İstemi
Savunma hakkının kısıtlandığı, 5237 sayılı Kanun'un 27/2.maddesi gereği ceza verilmemesi gerektiği, suç vasfında hataya düşüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 109/3-a maddesinin uygulanma yeri bulunmadığı, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiği, haksız tahrik indiriminin azami hadden uygulanması gerektiği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanıkların olay tarihinden yaklaşık 1 hafta kadar önce vefat eden babalarından kalan 1 adet dükkanın katılan ... tarafından elinde bulunan vekaletname ile satılmasından kazanılan paranın teslim edilmemesi üzerine taraflar arasında oluşan husumet nedeniyle olay tarihinde sanıkları vefat eden babalarından kalan tabancayı yanlarına alarak katılanın işyerine gittikleri ve aralarında çıkan tartışma sonucunda; sanıkların iştirak iradesi ile katılanı silah ile etkisiz hale getirdikleri ve akabinde rastgele vurarak ve kemer, telefon kablosu ile boğaz ve ayaklarını sıkmak suretiyle yaraladıkları, bir müddet sonra katılan ...'a ait işyerinde çalışmakta olan diğer katılan ...'in söz konusu işyerine gelerek içeriye girmesi üzerine sanıklardan ...'ın elinde bulunan silahı bu katılana yönelterek işyeri dışına çıkmasını engelleyerek işyerinde alıkoyduğu, sanıkların böylece silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak;
Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamından sanıkların babalarına ait dükkanı katılanın vekaletname görevini kötüye kullanarak satışını yapması nedeniyle kapıldıkları tahrik ile katılana ait işyerinde kemer ve cep telefonu kablosu ile boğaz ve ayaklarını sıkarak etkisiz hale getirdikleri, katılanın yaklaşık bir buçuk saat boyunca dışarı çıkmasına engel olmak suretiyle cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin, isabetli olduğu ve mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerde aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Esas hakkında mütalaanın sunulduğu 07.01.2026 tarihli duruşmaya sanık müdafinin sağlık sorunları nedeniyle mazeret dilekçesi verdiği, sanık ...'ın hazır bulunduğu celsede iddia makamının esas hakkında mütalaasına karşı savunmasının alınmadığı, ilgili duruşma tutanağının sanıklar müdafine tebliğ edilmediği, dosyaya sunduğu raporlar doğrultusunda tedavi nedeniyle üç aylık süre talep eden sanıklar müdafine davanın zamanaşımına uğrama ihtimalini gerekçe göstererek talebin reddine karar verildiği, sanıklar ve müdafine esas hakkındaki savunmalarını hazırlayıp bildirmeleri için bir haftalık süre verildiği, 14.01.2026 tarihli celsede önceki celsede okunan mütalanın aynen tekrar edilmesi ile tarafların yokluğunda mahkumiyet hükmünün verildiği, dava dosyasının olağan ve olağanüstü zamanaşımına uğrama sürelerinin uzun olması karşısında yerinde olmayan gerekçe ile mazeret talebi reddedilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2026 tarihli ve 2025/1799 Esas, 2026/48 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2026 tarihinde karar verildi.