T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/12884
Karar No: 2019/16564
Karar Tarihi: 23.12.2019
17. Ceza Dairesi 2019/12884 E. , 2019/16564 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi
Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/785 Esas ve 2017/743 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 26.04.2018 gün, 2018/795 Esas ve 2018/800 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, temyiz başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 01.04.2019 gün, 2018/795 Esas ve 2018/800 Karar sayılı "Temyiz Talebinin Reddi" ek kararına karşı, suça sürüklenen tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.04.2018 tarih, 2018/795 Esas ve 2018/800 Karar sayılı hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nın 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, suça sürüklenen çocuğun CMK'nın 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 01.04.2019 tarihli, 2018/795 Esas ve 2018/800 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.