T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/12298
Karar No: 2025/2954
Karar Tarihi: 15.04.2025
8. Ceza Dairesi 2024/12298 E. , 2025/2954 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1975 E., 2021/2219 K.
SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; ceza miktarı dikkate alınarak ve takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2019/442 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 15.09.2021 tarihli ve 2021/1975 Esas, 2021/2219 Karar sayılı kararı ile hükmün, alt sınırdan fazlaca uzaklaşıldığı belirtilerek temel hapis ve adli para cezasının belirlenmesine ilişkin kısımları ile hak yoksunluklarına ilişkin kısımının düzeltilip, sanığın atılı suçtan neticeten 5 yıl hapis ve 17.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın samimi ikrarı dikkate alınmaksızın alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna, sanığın ticari amaçla hareket ettiğine dair delil bulunmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde kolluk görevlilerinin... Mahallesi ... mevkiinde sanık ...'in izinsiz olarak kenevir bitkisi yetiştirdiği yönünde istihbari bilgi elde etmesi üzerine, belirlenen alanda yapılan arama yaptıkları, aramada suça konu kenevirlerin ele geçirildiği, sanığın kenevirleri kendisinin ektiğini beyan ettiği, bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin birinci cümlesi yerine aynı Kanun'un 23/5. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Olayın intikal şekli, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin bilirkişi raporu, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığa atılı suç bakımından kanunen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanı tanınmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/1975 Esas, 2021/2219 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.