T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1714
Karar No: 2025/14590
Karar Tarihi: 10.07.2025
2. Ceza Dairesi 2025/1714 E. , 2025/14590 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/646 E., 2023/206 K.
SUÇ: Hırsızlık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 13.06.2023 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 30.08.2023 tarihli dilekçe ile temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık müdafilerinin ve sanık ...'un temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanıklar hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olmasından dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre cezanın en fazla 1/3 oranına kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini,
2- Sanık ...'in tekerrüre esas alınan Adana 6. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin 17.12.2009 tarihli ve 2009/65 Esas, 2009/306 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, bu mahkûmiyetin yerine adlî kaydında yer alan Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2011 tarihli ve 2010/165 Esas, 2011/763 Karar sayılı ilâmı ile verilmiş 22.04.2011 tarihinde kesinleşen mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 1 no.lu bozma hükmünün temyiz dışı sanık ...'e sirayetine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.