T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/9440
Karar No: 2025/8879
Karar Tarihi: 25.09.2025
10. Ceza Dairesi 2024/9440 E. , 2025/8879 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/1210 E., 2024/460 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bozma üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında; 16.11.2015 tarihinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 14.12.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.12.2023 tarihli ve 2023/729 Esas, 2023/856 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği ve hükmün Dairemizin 27.06.2024 tarihli ve 2024/2288 Esas, 2024/21359 Karar sayılı kararı ile bozulduğu ve Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2024/796 sayılı esasına kaydedildiği, temyize konu dosya yönünden ise sanık hakkında, 25.11.2015 tarihli eylemi nedeniyle "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan 08.01.2016 tarihinde iddianame düzenlendiği, iki suç arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla; söz konusu Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2024/796 Esas sayılı dosyanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına konulması ve tüm delillerin değerlendirilerek her iki suçun “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi; zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanun'a aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, Tebliğname'ye uygun olarak hükmün BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.