T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/11242
Karar No: 2018/14397
Karar Tarihi: 28.11.2018
2. Ceza Dairesi 2016/11242 E. , 2018/14397 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık müdafiine mahkeme kaleminde yapılan gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat zarfında tebliğ tarihi olarak 19/11/2014 tarihi belirtilmişse de karar tarihinin 04/12/2014 olması karşısında maddi hata yapıldığı ve sanık müdafiinin öğrenme üzerine 26/12/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında mahkemece 20/10/2011 tarih ve 2011/293 esas, 2011/512 karar sayılı ilam ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 22/11/2011 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 22/11/2012 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle bildirim yapılan Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/05/2014 tarih, 2013/30 esas ve 2014/272 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan basit yaralama suçuna ait olduğu ve UYAP'tan yapılan incelemede mahkemenin 04/04/2017 tarihli ek kararı ile taraflar arasında uzlaşma sağlandığından hükmün ortadan kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde olmak üzere 06/04/2015 tarihinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarihli, 2015/757 esas, 2017/184 karar sayılı ilamıyla cinsel taciz suçundan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün bulunduğu ve ilamın 12/07/2017 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında mağdurun kimlik bilgilerinin yazılmaması, mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.