T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/29113
Karar No: 2025/10595
Karar Tarihi: 02.06.2025
2. Ceza Dairesi 2023/29113 E. , 2025/10595 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/352 E., 2022/1070 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında takdirî indirimin alt sınırdan yapıldığına ve lehine yapılabilecek tüm indirimlerin yapılmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak,
1. Sanığın tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2017 tarihli ve 2017/169 Esas, 2017/254 Karar sayılı ilâmında, ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2010 tarihli ve 2009/1066 Esas, 2010/903 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve bu suçtan uyarlama yargılaması yapılarak 08.10.2019 tarihli ek karar ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma sebebiyle düşürülmesine karar verildiği, bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın tekerrüre esas olabilecek Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2018 tarihli ve 2017/308 Esas, 2018/740 Karar sayılı ilâmının ve bu ilâmda tekerrüre esas alınan ve sanık bakımından ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2013/97 Esas, 2015/473 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından hükmolunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2018 tarihli ve 2017/308 Esas, 2018/740 Karar sayılı ilâmı ile elde veya üstte taşınan eşyayı hırsızlama suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu ilâmdaki mahkûmiyetin tekerrüre esas alınarak ve yine bu ilâmda da tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına" şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.