T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1043
Karar No: 2025/5490
Karar Tarihi: 03.07.2025
1. Ceza Dairesi 2025/1043 E. , 2025/5490 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1114 E., 2024/1269 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/379 Esas, 2018/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/286 Esas, 2019/2080 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/3836 Esas, 2021/8703 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları korunarak bozulmasına karar verilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2021/951 Esas, 2021/2053 Karar
sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesi suretiyle ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/10497 Esas, 2023/597 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı yerinde görülmeyerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.01.2024 tarihli ve 2023/1-195 Esas, 2024/1 Karar sayılı kararı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu belirlenerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1114 Esas, 2024/1269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, teşebbüs nedeniyle alt sınırdan ceza tayin edilmesi, haksız tahrik indiriminin en üst hadden yapılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, Dairemiz ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca yapılan bozmalarda belirtildiği üzere kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının somut olayda oluştuğu, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza miktarına göre 5237 sayılı Kanun'un 50/1. ve 51/1. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasının kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/1114 Esas, 2024/1269 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.07.2025 tarihinde karar verildi.