T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/3680
Karar No: 2025/4606
Karar Tarihi: 11.06.2025
1. Ceza Dairesi 2024/3680 E. , 2025/4606 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/573 E., 2024/283 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstinaf bozması üzerine verilen Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2023 tarihli ve 2022/277 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1 ve 307/5. maddeleri gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/573 Esas, 2024/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin silahla kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, suçun olası kastla işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğine, bu hususun tartışılmadığına, sanık hakkında azami oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, şartları oluşmasına rağmen sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/610 Esas, 2021/557 Karar sayılı ilamı ile verilen ve kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.600,00 TL adli para cezasının sanık hakkında hükmolunan ceza açısından tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, tanık beyanları ile desteklendiği üzere sanığın katılanın kapının hemen arkasında olduğunu bilerek ateş etmiş olması, sanığın tabanca ile ateş etmesi sonucunda kapıya beş adet mermi isabet etmesi ve mermilerin isabet ettiği bölgeler nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/573 Esas, 2024/283 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hakka ilişkin kısmı çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 13 yıl hapis cezasının 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2025 tarihinde karar verildi.