5. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/7414
Karar No: 2023/6189
Karar Tarihi: 11.05.2023
5. Ceza Dairesi 2022/7414 E. , 2023/6189 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1261 Esas, 2021/1645 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : 1)Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2020/485 Esas, 2021/225 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,
2)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/1261 Esas, 2021/1645 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/485 Esas, 2021/225 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.
2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1261 Esas, 2021/1645 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın temyiz sebeplerinin yerinde olmadığından bahisle hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz dilekçesinde, katılan ile trafik kazası nedeniyle uğradığı zararların tazmini için dava açmak üzere anlaştıklarını, katılan gerekli evrakı getirmediğinden davayı açamadığını, 400,00 TL'yi danışma ücreti olarak saydığından geri vermediğini belirterek suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Kayseri Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, trafik kazasından kaynaklı tazminat davası açmak üzere 19.10.2017 tarihli vekaletname ile katılanın vekilliğini üstlendiği ve vekalet ücreti adı altında katılandan 600,00 TL para almasına rağmen ilgili davayı açmayarak katılanın mağduriyetine sebebiyet verdiği ve bu şekilde üzerine atılı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine hükmedilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususunun hükmün gerekçesinde tartışılmaması, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine avukatlık hak ve yetkisinin kullanılmasının yasaklanmasına şeklinde sınırlı uygulama yapılması hususlarının aleyhe istinaf bulunmadığından bozma sebebi yapılmadığı belirtilerek, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların İlk Derece Mahkemesince eleştiriler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik bölge adliye mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1261 Esas, 2021/1645 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.05.2023 tarihinde karar verildi.