T.C. Yargıtay
13. Ceza Dairesi
13. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/617
Karar No: 2019/2374
Karar Tarihi: 25.02.2019
13. Ceza Dairesi 2019/617 E. , 2019/2374 K.
İTİRAZ
Sanık ... hakkında Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2014 tarihli ve 2014/327 Esas 2014/427 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan; TCK'nın 142/1-b, 143/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan; TCK'nın 116/4, 119/1-c, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası, mala zarar verme suçundan ise TCK'nın 151/1, 168/2, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2014 tarih ve 2-2014/301412 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanmasının talep edildiği, Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin 04/12/2014 gün ve 2014/31900 Esas 2014/34485 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar karar verildiği, bu karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yazısı ile karar düzeltme talebinde bulunması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.01.2019 tarih ve 2019/1992 sayılı yazısı ile özetle, ‘’Yüksek Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 04/12/2014 gün ve 2014/31900 Esas 2014/34485 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2010 tarih ve 2007/107 Esas- 2010/60 Karar sayılı ilâmı ile sanığın sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, bu nedenle yasaya aykırı olan hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince bozulması ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, anılan Yasanın 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından “ikinci kez mükerrir sayılmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına’’ karar verilmesi belirtilerek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2010 tarih ve 2007/107 Esas- 2010/60 Karar sayılı ilâmı ile sanığın sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.01.2019 tarih ve 2019/1992 sayılı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;
Dairemizin 04/12/2014 gün ve 2014/31900 Esas 2014/34485 karar sayılı kararının KALDIRILARAK yeniden yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2010 tarih ve 2007/107 Esas- 2010/60 Karar sayılı ilâmı ile sanığın sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hüküm fıkrasından “ikinci kez mükerrir sayılmasına” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.