T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/7517
Karar No: 2015/11826
Karar Tarihi: 29.12.2015
17. Ceza Dairesi 2015/7517 E. , 2015/11826 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Müşteki ...'a yönelik eylem için kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Sanıkların kilitli olan depo kapağını açarak mazot çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın adli sicil kaydında yazılı en ağır mahkumiyeti olan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2004 gün 2003/257 Esas ve 2004/98 Karar sayılı kararına konu olan uyuşturucu ticareti suçundan hükmedilen 3 yıl 6 ay 2 gün hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması ve sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafisinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların” çıkartılması ile yerlerine “TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Müşteki ...'ya yönelik eylem için kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın adli sicil kaydında yazılı en ağır mahkumiyeti olan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2004 gün 2003/257 Esas ve 2004/98 Karar sayılı kararına konu olan uyuşturucu ticareti suçundan hükmedilen 3 yıl 6 ay 2 gün hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların müştekiye ait kamyondan mazot alıp, bidona doldurduktan sonra tanık ... tarafından görülmeleri üzerine kaçmaya başladıkları ve kaçarken bu müştekiye ait bidonun sanıklarca bırakıldığı ve bu durumun tanığın beyanlarıyla sabit olduğu, mahkemenin de sanıkların bidonlardan bir tanesini olay yerine yakın bir mesafede araçlarına binerken bıraktıklarını kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafisinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.