T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/1109
Karar No: 2015/46415
Karar Tarihi: 24.12.2015
6. Ceza Dairesi 2015/1109 E. , 2015/46415 K.
Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma-2015/78479
Yağma suçundan sanık M.. M..’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c-h ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanunun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2010 tarihli ve 2009/49 esas, 2010/176 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21/11/2011 tarihli ve 2011/4753 esas, 2011/45631 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü hakkında, Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığınca tekerrür konusunda tereddüt oluştuğundan bahisle karar verilmesi talebi üzerine, hükümlü hakkında ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin anılan Mahkemenin 23/03/2012 tarihli ve 2012/73 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulüne ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle söz konusu kararın kaldırılmasına dair Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2012/240 değişik iş sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan sanık Mehmet Marabaoğlu’nun, 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 29/1. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanunun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2008 tarihli ve 2007/567 esas, 2008/215 sayılı kararının, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24/11/2011 tarihli ve 2011/16149 esas, 2011/19144 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlünün, Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığınca tekerrür konusunda tereddüt oluştuğundan bahisle karar verilmesi talebi üzerine, hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin anılan Mahkemenin 29/11/2013 tarihli ve 2007/567 esas, 2008/215 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25/02/2015 gün ve 2014/4807/14564 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2015 gün ve KYB/2015/78479 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 03/04/2015 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(Dosya kapsamına göre; sanık hakkında, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2010 tarihli ve 2009/49 esas, 2010/176 sayılı ve Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2008 tarihli ve 2007/567 esas, 2008/215 sayılı ilamlarında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması koşulları gerçekleşmesine rağmen mahkemelerince bu konuda herhangi bir karar verilmediği, bu durumun ise Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 sayılı, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 21/05/2015 gün ve 2015/119-121-131-147-148-149 esas sayılı kararları ışığında; “özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun uyarınca verilen karara yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 19. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği” anlaşılmakla;
Kanun yararına bozma istemine konu hükmün niteliğine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; işin incelenmesi Yüksek 19. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere adı geçen daireye GÖNDERİLMESİNE, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.