T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/16204
Karar No: 2021/17817
Karar Tarihi: 27.10.2021
2. Ceza Dairesi 2021/16204 E. , 2021/17817 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’ın temyiz isteminin suçu işlemediğine,hırsızlık konusu eşyaları sattıkları yeri gösterdiğine ve eşyaları teslim ettiklerine;sanık ...’in temyiz isteminin ise suçu işlemediğine,tekerrür hükümlerinin de yanlış uygulandığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği Mersin 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2017 tarihinde kesinleşen 13/02/2017 tarih ve 2016/463 Esas – 2017/108 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/131 Esas 2011/51 Karar sayılı ilamın suç tarihinden sonra 19/10/2015 tarihinde kesinleşmesi karşısında tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığın sabıka kaydında yer alan Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/216 Esas 2010/194 Karar sayılı ilamının ikinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli, 2020/20 Esas ve 2020/2293 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak “ Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/216 Esas 2010/194 Karar sayılı ilamı ile yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, 27.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.