T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/6639
Karar No: 2025/1764
Karar Tarihi: 06.03.2025
1. Ceza Dairesi 2024/6639 E. , 2025/1764 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/266 E., 2020/2242 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması
İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2022/11413 Esas, 2024/3054 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2024 tarihli ve KD-2024/102990 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesine göre yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın Yargıtay ilamıyla tekerrüre esas alınan ilamında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı ve adli sicil kaydına göre ikinci kez mükerrirliğe esas alınacak bir kaydın da bulunmaması nedeniyle bu hususun düzeltilmesi suretiyle temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2007 tarihli ve 2006/200 Esas, 2007/103 Karar sayılı ilâmı ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen
ve 29.11.2011 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin ilamda ikinci kez mükerrirlik koşulları oluşmadığının anlaşıldığı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2008 tarihli ve 2006/260 Esas, 2008/391 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan ve 24.05.2010 tarihinde kesinleşen 25 yıl hapis cezasına mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2022/11413 Esas, 2024/3054 Karar sayılı ilamının sanık ...'a ilişkin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına dair kısmının KALDIRILMASINA,
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/266 Esas, 2020/2242 Karar sayılı kararının katılan ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık ... hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılıp yerine "Sanık ...'n adli sicil kaydında yer alan Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2008 tarihli ve 2006/260 Esas, 2008/391 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı Kanun’un 81/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan ve 24.05.2010 tarihinde kesinleşen 25 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2025 tarihinde karar verildi.