T.C. Yargıtay
22. Ceza Dairesi
22. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/10294
Karar No: 2016/1200
Karar Tarihi: 03.02.2016
22. Ceza Dairesi 2015/10294 E. , 2016/1200 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
05.02.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç zaman diliminin yazılmamasının da mahallinde tamamlanabileceği gözetilerek bozma konusu yapılmamıştır.
A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas ilamın yanında, tekerrüre esas olmayan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/387-2008/414 esas ve karar sayılı dosyasının da gösterilmesi;
2-Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/316-278 esas ve karar sayılı ilamından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, tekerrüre esas olarak hırsızlık suçundan mahkumiyete ilişkin 1 yıl 8 ay hapis cezası olan en ağır hükmün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine “Pendik 3. Asliye
Ceza Mahkemesinin 2009/316-278 esas ve karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosya içeriğine göre konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini,
2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas ilamın yanında, tekerrüre esas olmayan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/387-2008/414 esas ve karar sayılı dosyasının da gösterilmesi;
4-Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/316-278 esas ve karar sayılı ilamından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, tekerrüre esas olarak hırsızlık suçundan mahkumiyete ilişkin 1 yıl 8 ay hapis cezası olan en ağır hükmün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.