T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/8562
Karar No: 2022/8896
Karar Tarihi: 15.11.2022
1. Ceza Dairesi 2022/8562 E. , 2022/8896 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜMLER :A)Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2020 tarih ve 2019/42 Esas, 2020/28 Karar sayılı kararı ile; sanığın, TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,
Bu kararın, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinafı üzerine duruşmasız inceleme neticesinde,
B)... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarih ve 2020/3245 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararı ile ''istinaf başvurularının esastan reddine'' karar verildiği,
Kararın, sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine,
C)Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarih ve 2021/102 Esas, 2021/14013 Karar sayılı ilamı ile; hükmün bozularak; dosyanın, Kadirli Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi üzerine,
D)Bozma ilamına uyan Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarih ve 2021/171 Esas, 2022/43 Karar sayılı; sanık ...'in, maktul eşi ...'i kasten öldürme suçundan; TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarih ve 2021/171 Esas, 2022/43 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanık ... müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında bozma sonrası hükmedilen hapis cezasının süresine bakılmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince temyize tabi olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;
Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarih ve 2021/171 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararında düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; meşru müdafaada sınırın aşılmasına, TCK'nin 27/2. maddesi uyarınca sanığın beraatine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; gerekçenin yetersiz olduğuna, haksız tahrik ve takdire bağlı indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile, Kadirli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.03.2022 tarih ve 2021/171 Esas, 2022/43 Karar sayılı hükmünün, CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303/1-h. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre, 10.250,00 TL maktu avukatlık ücretinin sanık ...'den alınarak katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ödenmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince Kadirli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.