T.C. Yargıtay
10. Hukuk Dairesi
10. Hukuk Dairesi
Esas No: 2025/5918
Karar No: 2025/11943
Karar Tarihi: 17.09.2025
10. Hukuk Dairesi 2025/5918 E. , 2025/11943 K.
MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1537 E., 2024/4149 K.
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İzmir 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/487 E., 2022/107 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait avukatlık ofisinde icra işlerinden sorumlu büro elamanı olarak 20.04.2015 – 05.07.2018 tarihleri arasında çalışmaları ile prime esas kazanç tutarının 2000 TL olduğunun tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
1- Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının fiilen avukatlığa 24.05.2013 tarihinde başladığını, ancak 2015 yılına kadar personelinin bulunmadığını, 2015 yılı Mayıs ayında davacının başvuruda bulunması üzerine 2015 yılı Haziran ayında iş başlangıcı yaptığını, zira 2015 yılı Mayıs ayında adres değişikliği yaptığını, yeni adresine geçmesinin de 2015 yılı Haziran ayını bulduğunu, taşınma evresinde çeşitli iş takipçilerinden yardım aldığını, yardım aldığı kişilerden birisinin de davacı olduğunu, ancak davacının tam zamanlı çalışmaya başladığı tarihin 2016 yılı Haziran ayı içerisinde olduğunu, prime esas kazanç tutarına ilişkin iddianın fahiş olduğunu, iş yeri uygulaması olmadığını, kendisine ait mail adresini davacının da bildiğini, maili davacının kendisinin gönderdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
2- Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; tanıkların bordro tanığı olması gerektiğini, eylemli ve gerçek bir çalışma varlığının aranması gerektiğini, davacının davalılar için yaptığı işlerin araştırılması gerektiğini, prime esas kazanç iddiasının yazılı delille ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne,
1-Davacının davalı işverene ait .... ss no.lu iş yerinde 20.04.2015 - 05.07.2018 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden 806 gün çalıştığı, 754 günlük çalışmanın Kuruma bildirildiği, 52 günlük çalışmanın Kuruma bildirilmediğinin tespitine,
2-Davacının 20.04.2015 - 31.05.2015 tarihleri arasında net 1.500 TL aylık ücret ve 200 TL prim ile 01.01.2016 - 30.12.2016 tarihleri arasında net 1.700 TL aylık ücret ve 200 TL prim ile 01.01.2017 - 11.07.2017 tarihleri arasında net 2.000 TL aylık ücret ve 200 TL prim ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmir 9. İş Mahkemesince verilen 12.04.2022 tarih, 2018/487 Esas ve 2022/107 Karar sayılı karara yönelik davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma ile sonuca gidildiğini, prime esas kazançların yazılı delil ile ispatlanması gerektiğini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 20.04.2015 – 05.07.2018 tarihleri arasında tarihleri arasında davalı iş yerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.