8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/14826
Karar No: 2025/3121
Karar Tarihi: 21.04.2025
8. Ceza Dairesi 2024/14826 E. , 2025/3121 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3480 Esas, 2023/3764 Karar
SUÇ : İşkence
FİİL TARİHİ : 25.07.2017
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2021/497 Esas, 2023/223 Karar sayılı kararıyla; sanıklar hakkında işkence suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/3480 Esas, 2023/3764 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Tanık beyanlarının hukuka aykırı şekilde hükme esas alınmadığına, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; olay tarihinde İzmir Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünde Şube Müdür Yardımcısı olarak ve polis memuru olarak görev yapan sanıkların terör örgütüne üye olma suçundan katılan hakkında yapılan soruşturma sırasında katılanı ters kelepçe takarak yere yatırdıkları, darp ettikleri, *** kepçe s** şeklindeki iddialara ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre değerlendirme yapılmıştır. Somut olayda; katılanın olay tarihinden uzun zaman sonra şikayette bulunması, soruşturmanın başladığı gün götürüldüğü Devlet hastanesinde tanık olarak dinlenen doktorlara işkence gördüğüne dair herhangi bir beyanda bulunmaması, olay tutanağına ve sanıkların beyanlarına göre katılanın sanıklardan kaçmak için ikinci kattan aşağı atlaması ve adli rapora göre katılanın vücudundaki yaralanmalarının kaçmaya çalışırken mi sanıkların müdahalesiyle mi meydana geldiğinin tespitinin mümkün olmaması hususları ile "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi birlikte değerlendirildiğinde atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış; İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/3480 Esas, 2023/3764 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.