T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/14010
Karar No: 2022/12900
Karar Tarihi: 07.12.2022
10. Ceza Dairesi 2022/14010 E. , 2022/12900 K.
Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a) Mahkûmiyet; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarih, 2016/335 esas ve 2016/435 sayılı kararı
b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/12/2016 tarih, 2016/209 esas ve 2016/226 sayılı kararı
c) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2017 tarih, 2016/335 esas ve 2016/435 sayılı ek kararı
d) Dairemizin 17/12/2020 tarih, 2020/4069 esas ve 2020/9262 sayılı iade kararı
e) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/01/2021 tarih, 2016/209 esas ve 2016/226 sayılı ek kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 15/12/2016 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık müdafiine 16/01/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği; 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal temyiz süresi içinde temyiz edilmediğinden hükmün 24/01/2017 tarihinde kesinleştirildiği;
Sanık müdafiinin yasal temyiz süresinden sonra 26/01/2017 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Dairemizin 17/12/2020 tarihli iade kararı üzerine, bölge adliye mahkemesinin 20/01/2021 tarihli ek karar ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verdiği, ek kararın sanık müdafiine 31/01/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içinde temyiz talebi bulunmadığı; ek kararın ayrıca sanığa 27/04/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 28/04/2022 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği tespit edilerek yapılan incelemede:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi
sayılır" şeklinde açık hüküm bulunması karşısında, 20/01/2021 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından 28/04/2022 tarihinde yapılan temyiz başvurusu yönünden temyiz süresinin başlangıcı olarak sanık müdafiine yapılan 31/01/2021 tarihli tebligatın esas alınması gerektiği, 20/01/2021 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından 28/04/2022 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun CMK’nın 296/2. maddesinde belirtilen yedi günlük kanuni temyiz süresinden sonra olduğu anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteğinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.