6. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/11314
Karar No: 2025/542
Karar Tarihi: 14.01.2025
6. Ceza Dairesi 2023/11314 E. , 2025/542 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3703 E., 2021/108 K.
SUÇ : Şantaj
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Bozma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
5271 sayılı Yasa'nın 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince, "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptandığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2022/7-315 Esas 2023/322 Karar sayılı karar ile 5271 sayılı Yasa'nın 303/1-a maddesinin Yargıtayca süregelen uygulaması, 7035 sayılı Kanun değişikliği ve gerekçesinde ifade edilen düzenlenme amacı hep birlikte ele alındığında; ilk derece mahkemelerince kabul edilen maddi mesele değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine karar verilebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki duruşma açılmaksızın beraat kararı verilemeyeceği ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının bozulması istemli görüşe iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanık hakkında yerel mahkeme hükmü kaldırılarak kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden;
Usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 12.01.2021 tarihli ve 2019/3703 Esas, 2021/108 Karar sayılı “yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan beraat” kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 7165 Sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.