T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/6271
Karar No: 2024/15897
Karar Tarihi: 19.12.2024
11. Ceza Dairesi 2024/6271 E. , 2024/15897 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 19.04.2024
EK KARAR SAYISI : 2022/2189 E., 2024/708 K.
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ileek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.04.2024 tarihli ve 2022/2189 Esas, 2024/708 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/77 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan 5 yıl hapis cezası ve 5.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2022/2189 Esas, 2024/708 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2022/2189 Esas, 2024/708 Karar sayılı ek kararının ile sanık müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafinin temyiz isteği, kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2022/2189 Esas, 2024/708 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.