T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/5395
Karar No: 2019/4682
Karar Tarihi: 02.07.2019
10. Ceza Dairesi 2018/5395 E. , 2019/4682 K.
Mahkeme Kararı : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında Uşak 2. Sulh Ceza Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 28/03/2013 tarihinde 2012/878 esas ve 2013/347 karar sayılı ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemizce 05/02/2018 tarihinde 2013/11267 esas ve 2018/1040 karar sayı ile sanık hakkında onama kararı verilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemizin onama kararına itiraz edilmiştir.
B) İTİRAZ NEDENLERİ :
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle;
Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli hükmün açıklanması kararının mükerrer olduğu ve ilamın daha önceden infaz edilmiş olduğu,
Ayrıca 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararların CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olduğu, bu itibarla hükmün ancak; ihbara konu suçun "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu olması halinde açıklanabileceği gözetilmeden Uşak 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/751 K. sayılı kararla "Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama" suçundan verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşıldığından bu karara ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 05/02/2018 günlü onama kararının kaldırılması yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi için itiraz yasa yoluna başvurulması gerekmiştir” denilerek Dairemizin sanık hakkındaki ONAMA kararının kaldırılarak, söz konusu mahkeme kararının bozulması istenmiştir.
C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:
Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarih, 2012/878 esas 2013/347 karar sayılı ilamıyla, sanık hakkında Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.09.2009 tarih, 2007/731 esas 2009/611 karar sayılı ilamıyla hükmedilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasına karar verilmiş ise de; bu kararın temyiz edilmesi üzerine temyiz incelemesi yapıldığı sırada Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarih, 2014/1217 esas, 2015/552 karar sayılı ilamı ile aynı fiil hakkında verilen mahkûmiyet hükmü açıklanmış olduğu ve bu kararın 12.05.2015 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Bu nedenle aynı eylem hakkında daha önceden kesinleşmiş hüküm olduğundan sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.
D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,
2- Dairemizin 05/02/2018 tarihli 2013/11267 esas ve 2018/1040 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,
3- Sanık hakkındaki hükmün yeniden incelenmesinde:
Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarih, 2012/878 esas 2013/347 karar sayılı ilamıyla sanık hakkındaki 15.09.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanmasına karar verilmiş ise de, Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarih, 2014/1217 esas, 2015/552 karar sayılı ilamı ile aynı hükmün açıklandığı ve kesinleştiği anlaşıldığından CMK’nın 223. maddesinin 7. fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmesinde,
Zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,
02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.