12. Ceza Dairesi E. 2022/5279 K. 2025/165

12. Ceza Dairesi Esas No: 2022/5279 Karar No: 2025/165 Karar Tarihi: 07.01.2025 12. Ceza Dairesi         2022/5279 E.  ,  2025/165 K. MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/ 376 E., 2021/1169 K. DAVA : 466 sayılı yasa uyarınca tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk, uzun yargılama nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, davanın süresinde olduğuna ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 esas sayılı ceza dosyası kapsamında; davacının terör örgütüne üye olma suçundan 10.04.1981- 21.03.1986 tarihleri arasında 1806 gün gözaltında- tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verildiği, düşme kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2012/7907 esas 2013/128 karar sayılı ilamıyla 08/01/2013 tarihinde onanarak kesinleştiği, davanın gözaltı- tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'a tabi olduğu tespit edilerek, 466 sayılı Yasanın 1. maddesinde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması sayılmadığından, bu halde tazminata hükmedilemeyeceği, somut olayda Üsküdar 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 esas sayılı dosyasında yargılamasında sanık hakkında üzerine atılı suçlardan zaman aşımından düşme kararı verildiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında dava adının ''466 sayılı yasa uyarınca tazminat'' yerine ''koruma tedbirleri nedeni ile tazminat'' yazılması karar yerinde mümkün yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, düşme kararı verilmesi halinin 466 sayılı yasada tazminat istenebilecek haller arasında gösterilmediği, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.