T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/2876
Karar No: 2025/564
Karar Tarihi: 15.01.2025
12. Ceza Dairesi 2023/2876 E. , 2025/564 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2393 E., 2022/2841 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 16.00,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde belirtilen yasal şartları taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında hükmedilen beraat kararının kesinleşmiş olması nedeniyle davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/642 Esas - 2019/635 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 30.07.2018-20.06.2019 tarihleri arasında 325 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği ancak beraat hükmünün kesinleşmediği anlaşılarak 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde belirtilen yasal şartları taşımadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 12.04.2022 yerine hatalı olarak 28.04.2022 olarak gösterilmesi,
2-Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/642 Esas - 2019/635 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 13.12.2021 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının süresi içinde 12.04.2022 tarihinde açıldığı anlaşılarak ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2023 tarihli, 2018/12-79 Esas - 2023/666 Karar sayılı ilamı da dikkate alınarak 5271 sayılı CMK 141 ve devamı maddeleri gereğince tazminat koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2025 tarihinde karar verildi.