T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1987
Karar No: 2025/3412
Karar Tarihi: 07.04.2025
12. Ceza Dairesi 2024/1987 E. , 2025/3412 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1 E., 2024/33 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, Kozan 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/528 Esas – 2013/214 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, mahkumiyet hükmünün 05.09.2013 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında tazminat talebine dayanak dosyasında verilmiş bir beraat kararı bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e maddesinde belirtilen yasal şartların oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince tazminat davasına dayanak olarak gösterilen tutuklama koruma tedbirinin Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/63 Esas - 2016/322 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında resmi belgede sahtecilik suçundan 28.08.2011 - 21.10.2011 tarihleri arasında uygulandığı, yapılan yargılama neticesinde davacı hakkında beraat kararı verildiği, beraat hükmünün 23.05.2016 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından tazminat davasının 04.07.2023 tarihinde CMK 142/1 maddesinde düzenlenen bir yıllık süre geçtikten sonra açıldığından davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uymayan bir gerekçeye dayanarak davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.