T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/40576
Karar No: 2025/3568
Karar Tarihi: 18.03.2025
11. Ceza Dairesi 2021/40576 E. , 2025/3568 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2785 E., 2020/361 K.
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemin esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Covid-19 salgını sebebiyle tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden 15.06.2020 tarihine kadar durması nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2018/86 Esas, 2018/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 110.860,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanık müdafiinin istinaf talebinde bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2018/2785 Esas, 2020/361 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararındaki sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin gerekçe ve (1) numaralı hüküm fıkrasının tamamen kaldırılarak "yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca atılı suçtan beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2018/2785 Esas, 2020/361 Karar sayılı ilamında, "sanığın sahte sağlık raporu kullanarak 01.06.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alması ve bu şekilde Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığını 66.528,60 TL zarara uğratması fiilinin iddianameye konu edilmediği" belirtilmekle, sanık hakkında söz konu fiile ilişkin mahallinde ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2018/2785 Esas, 2020/361 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi
gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.