T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/2684
Karar No: 2015/4754
Karar Tarihi: 30.06.2015
17. Ceza Dairesi 2015/2684 E. , 2015/4754 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/287 Esas 2008/169 Karar sayılı ilamı ile verilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin ilamın karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olup bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/386-146 Esas-Karar sayılı 27.6.2008 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,
2--Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 5,00 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 2,50 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrür hükümleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/386-146 Esas-Karar sayılı 27.6.2008 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilam nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ibaresinin yazılmasına; hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ibaresinin yazılmasına; hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 5,00 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 2,50 TL nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, şartlı tahliye süresi bakımından da Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/287 Esas 2008/169 Karar sayılı ilamındaki 2000 TL adli para cezası dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 30.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.