T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/14197
Karar No: 2020/876
Karar Tarihi: 15.01.2020
2. Ceza Dairesi 2019/14197 E. , 2020/876 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın ifadesinde bildirdiği adresine 15/07/2014 tarihinde Tebligat Kanunu'na göre tebliğ edilmişse de, UYAP'tan yapılan incelemede, sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığın sunduğu 25/07/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezalarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve bu mahkumiyeti yerine adli sicil kaydında yer alan İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2007 tarih 2005/470-2007/810 sayılı kararı ile TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2007 tarih 2005/470-2007/810 sayılı kararı ile TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Sanıkların eylemini gerçekleştirdiği yerin daha önceden faaliyete kapatılmış depo olarak kullanılan yer olup, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde olmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraat yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...,..., ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.