T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1132
Karar No: 2024/6283
Karar Tarihi: 07.10.2024
1. Ceza Dairesi 2023/1132 E. , 2024/6283 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/262 E., 2022/141 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafii Avukat ...'ın duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibariyle, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2014/21 Esas, 2014/405 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.11.2017 tarihli ve 2016/778 Esas, 2017/3765 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik indiriminin asgari hadden uygulanması ve Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı doğrultusunda hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2017/262 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, aksi durumda öldürme kastı bulunmadığından suç vasfına, meşru savunma ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin olay yerinde bulunanların müdahalesi sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, meşru savunma ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2017/262 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.10.2024 tarihinde karar verildi.