T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/329
Karar No: 2025/3638
Karar Tarihi: 06.05.2025
1. Ceza Dairesi 2025/329 E. , 2025/3638 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2226 E., 2024/2313 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/2226 Esas, 2024/2313 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Her ne kadar mezkur Tebliğnamede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesine göre, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları temyiz edilemez nitelikte olduğu gerekçesiyle sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi talep edilmiş ise de İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/549 Esas, 2023/193 Karar sayılı sanık hakkında kasten yaralama suçundan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozulması üzerine İstanbul
Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/841 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 2 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/2226 Esas, 2024/2313 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının artırılmış olduğu, kararın bu haliyle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi gereği temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki kesinlikten red görüşüne iştirak edilmemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık ve müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesine, kararda ve tebligatlarda temyizin gerekçeli olması gerektiği ihtarı da açıkça anlatıldığı halde, 5271 sayılı Kanun 294. maddesinde düzenlenen "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme gözetilerek sanık ve müdafiinin aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sundukları 04.10.2024 ve 07.10.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçeleriyle temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameden farklı gerekçeyle oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2025 tarihinde karar verildi.