T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/5319
Karar No: 2020/2314
Karar Tarihi: 03.03.2020
12. Ceza Dairesi 2019/5319 E. , 2020/2314 K.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/3, 2, 58/6, 53/1-a-b-c-d-e. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken kolluk görevlilerince durdurularak yapılan kontrolde 1,10 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın Bursa'ya hiç gitmediği, büyük ihtimalle kendisinin nüfus cüzdanı ile ehliyetinin sahte olarak başkası tarafından suçta kullanıldığı, kabul etmemekle birlikte suçun faili olsa dahi alkolmetre ile alkol tespiti ile mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, ortada somut bir tehlike olmadığı, suçun oluşmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, ancak kesinleşmiş mahkumiyetin bulunmadığına ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/122 Esas, 2010/71 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanması sırasında, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan T.C. Anayasa Mahkemesinin 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.