T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/16167
Karar No: 2018/10653
Karar Tarihi: 06.06.2018
3. Ceza Dairesi 2017/16167 E. , 2018/10653 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde 13 yaşında olan mağdurenin öz annesi olan sanık ile anne ve babasının boşandıkları, mağdurenin velayetinin babasında olduğu, ancak mağdurenin annesi ile birlikte yaşadığı, mağdurenin sık sık evden ve okuldan kaçtığı, suç tarihinde kendisi ile birlikte kalan mağdureyi akşam 20:30 sıralarında geldiğinde evde bulamayan, kaygı duyan, saat 22.00'a kadar arayarak bulan ve oluşan kaygının yarattığı öfkeyle darp eden sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Sanığın ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür esas alınan Isparta 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/340 E. 2013/383 K. sayılı ilamı uyarınca verilen erteli 5 ay hapis cezasının TCK'nin 106/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/181 E. 2013/485 K. sayılı ilamı uyarınca verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.