T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/2534
Karar No: 2024/313
Karar Tarihi: 23.01.2024
12. Ceza Dairesi 2023/2534 E. , 2024/313 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3728 E., 2022/4633 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 25.12.2015
KARAR : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/3728 Esas, 2022/4633 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu; uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından 10.09.2009 – 08.02.2013 tarihleri arasında 1247 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine 92,544,03 TL tazminat takdir edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'nin 27.09.2017 tarihli ve 2017/2701 Esas, 2017/2852 Karar sayılı kararı ile manevi tazminatın 35.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizce manevi tazminatın eksik olduğu gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 110.000,00 TL’ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'nin 27.09.2017 tarihli ve 2017/2701 Esas, 2017/2852 Karar sayılı kararı ile davacı lehine hükmedilen toplam 47.544,03 TL tazminata ilişkin hükmün yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen bozma kararı üzerine 122,544,03 TL tazminata hükmedildiği ve artırılan 75.000,00 TL bakımından hükmün davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2024 tarihinde karar verildi.