T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/1921
Karar No: 2018/3912
Karar Tarihi: 03.10.2018
1. Ceza Dairesi 2018/1921 E. , 2018/3912 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
KATILANLAR : ..., ...
MÜŞTEKİ : ...
SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜM : I- Mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası,
II- Sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle; TCK'nun 81/1, 35/1-2, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezasına yönelik....5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2016 tarih, 2015/377 Esas, 2016/397 sayılı Kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1)Sanık ... hakkında; mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ile CMK'nun 286/2.f maddesi uyarınca verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan
../..
S/2
reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin "Ruhsatsız silah taşıma" suçuna yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;
.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.06.2017 gün ve 2017/1164 Esas, 2017/1064 sayılı Kararında eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin yaşanan olaylar sırasında sanığın kimseyi öldürme veya yaralama kastıyla hareket etmediğine, sanığın mağdur ...'i yaraladığına ilişkin delil bulunmadığına, varsayımlara dayalı olarak mahkumiyet hükmünün kurulamayacağına, ceza yargılamasının amacının hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurusunun tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, 03/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.