T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/13062
Karar No: 2019/13402
Karar Tarihi: 24.06.2019
3. Ceza Dairesi 2019/13062 E. , 2019/13402 K.
Dairemizin 15.04.2019 gün ve 2019/10403 Esas, 2019/8271 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 29.05.2019 tarihli KD-2019/31397 sayılı itiraznamesi ile, kasten yaralama, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 170/1-c, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis, 3 yıl hapis ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2008 tarihli ve 2007/468 Esas, 2008/127 sayılı kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.12.2012 tarihli ve 2010/6302 Esas, 2012/2653 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçu yönünden onanmasını, kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye suçları yönünden ise bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde sanığın kasten yaralama suçundan beraatine, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/259 Esas, 2012/934 Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde, Dosya kapsamına göre, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2008 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.12.2012 tarihli ve 2010/6302 Esas, 2012/2653 karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin bir bütün olarak kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve buna göre tek suçtan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle kararın esasına ilişkin olmayan bir nedenden usulden bozulmasını takiben, Mahkemesince 17.05.2012 tarihli oturumda anılan bozma ilamına uyulmasına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli kararı ile bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında sadece kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma ilamına aykırı bir şekilde işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, kanun yararına bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
Dairemizin 15.04.2019 gün ve 2019/10403 Esas, 2019/8271 Karar sayılı kararıyla; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/259 Esas, 2012/934 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak üzere 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, karar verilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara karşı; Yerel Mahkemece CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde sayılan ve davayı esastan çözen mahkûmiyet dışında bir karar olduğu noktasında yargısal kararlarda bir görüş birlikteliği bulunmaktadır. Bu nedenle incelemeye konu Aksaray 2. Asliye Mahkemesi tarafından verilen 28.06.2012 tarihli kararın Yüksek Dairece CMK'nin 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildikten sonra, aynı Kanun maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi gereğince bozmanın "aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere" olduğunun belirlenmesi gerekirken, "müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine" karar verilmesi, Kanuna aykırı görüldüğü kanaatine varılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 15.04.2019 gün ve 2019/10403 Esas, 2019/8271 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,
3) Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/259 Esas, 2012/934 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-c maddesi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.