T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/4730
Karar No: 2024/3574
Karar Tarihi: 01.04.2024
5. Ceza Dairesi 2022/4730 E. , 2024/3574 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1604 Esas, 2021/1777 Karar
SUÇ : İhmalî davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Batman Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.07.2015 tarihli ve 2015/13480 Soruşturma, 2015/2696 Esas, 2015/278 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
2)Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli, 2015/239 Esas ve 2015/271 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257. maddesinin ikinci fıkrası gereği yargılaması yapılmak üzere sanık hakkında son soruşturmanın 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesi gereğince Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinde açılmasına karar verilmiştir.
3)Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/82 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257. maddesinin ikinci fıkrası ve 62. maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
4)Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresi içinde, 20.11.2020 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle sanık hakkında Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2021/87 Esas, 2021/56 sayılı Kararı ile mahkûmiyet kararı verilerek hükmün açıklanması yönünden değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulması üzerine Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/179 Esas, 2021/399 sayılı Kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun’un 257. maddesinin ikinci fıkrası ve 62. maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 53. maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hâk yoksunluklarına hükmolunmuştur.
5)Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/1604 Esas, 2021/1777 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 29.12.2021 tarihli dilekçesi ile; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, sanığın eylemi ile cezalandırılmasına gerekçe sunulan Kanun maddesinin uyumlu olmadığını ve sair hususları belirterek sanık aleyhine verilen kararı temyiz ettiğini bildirmiştir.
III.GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2024 tarihinde karar verildi.