T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1763
Karar No: 2025/4648
Karar Tarihi: 17.03.2025
2. Ceza Dairesi 2025/1763 E. , 2025/4648 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1674 E., 2024/1557 K.
SUÇ : Hırsızlık
KARAR : Temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.11.2024 tarihli ve 2024/1674 Esas, 2024/1557 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2018 tarihli ve 2016/760 Esas, 2018/761 Karar sayılı ilâmıyla banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verildiği, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/1383 Karar sayılı ilâmıyla bozma kararı verildiği, bozma kararı sonrası Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli 2021/391 Esas, 2023/635 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5 yıl hapis cezası verilmesi nedeniyle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 13.05.2024 tarihli, 2024/1674 Esas, 2024/1557 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin olmaması nedeniyle 20.11.2024 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2018 tarihli ve 2016/760 Esas, 2018/761 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/1383 Karar sayılı kararı ile "...Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, söz konusu suçun cezasının alt sınırı 5 yıl hapis cezasını gerektirmekte olup, CMK'nın 196/2. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'nin savunmalarının bizzat mahkemesince tespit olunması gerekirken, talimat yoluyla tespit olunması usul ve yasaya aykırı olduğu, tüm dosya kapsamına ve bu aşamaya kadar toplanmış olan mevcut delillere göre, sanıklar ... ve ...'nin müsned eylemden mahkûmiyetleri yerine subutta yanılgıya düşülerek beraatlerine karar verilmiş olması," nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/1383 sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2021/391 Esas, 2023/635 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.